is wat mij betreft het meest natuurlijke dat er is. Alleen, we zijn de band met de natuur – en onze natuur –  een beetje kwijt. Daardoor kunnen we die verbinding opnieuw opbouwen, maar dan nu als zelfstandige ‘ik’. Re-ligare betekent: ‘her-verbinden’.   

Ik schets je mijn pad en visie.  

Ik was vijftien toen ik, op een avond, een soort visioen had: ik wilde de binnenkant van de werkelijkheid leren kennen. Mijn beroepskeuze was tussen kunst of psychiatrie – ik koos voor kunst. De kunstacademie zag ik onbewust als een soort mysterieschool. Sindsdien ben ik op pad.

Vuistregels die ik hanteerde:

• Gevoel is uiteindelijk betrouwbaarder dan je verstand, mits je je innerlijke waarnemer aktiveert
• Liever op eigen kracht dan zo ver en hoog mogelijk.
• Vrijheid is het gevolg van het nemen van verantwoordelijkheid.
• Onderzoek alles en behoud het goede – aan de vruchten kent men de boom. 
• Boodschappen van ‘de geestelijke wereld’ neem ik serieus,  zolang ze in de ik-vorm worden meegedeeld.
• Zelfbewustzijn en vrije wil zijn heilig. Alles wat daaraan afdoet – bewustzijn laten wegvallen – is wat mij betreft uit den boze (en leidt nergens toe).
• Boeken zijn geweldig, zolang je ze kan leven
• De geestelijke wereld is niet ‘ergens anders’.  Die is in ons en direct om ons heen.
• Tradities zijn gaaf, door mensen gemaakt en getoetst door gemeenschappen van beoefenaars. Zoals het ontwerp van een Noorse trui.  Het is goed om er één als uitganspunt te hebben, maar hoe meer je uitwisselt met (mensen van) andere tradities, hoe zelfstandiger je wordt en hoe beter je je eigen traditie leert kennen. 
• De ene traditie is niet beter dan de andere (zwartmagische vormen  uitgezonderd). Mijn uitgangs-visie vormde ik in antroposofie en esoterisch christendom. Ik leerde veel door uit te wisselen met moslims, boeddhisten en sjamanen. 

Wat ik onderweg leerde:

• Een evenwichtige ontwikkeling (van denken, gevoel en wilskracht) is heel belangrijk. Eenzijdigheden daarin trekken je psychisch uit balans
• Het zijn sterke benen die de weelde kunnen dragen. Wie ‘geest’ draagt moet harder dan een ander aan zichzelf werken, zowel persoonlijk als in relaties. 
• Wie wind (geest) zaait, zal storm oogsten. Je deelt je beleving daarvan alleen op vraag en voor zover de ander het wil ontvangen. Je moet er voorzichtig mee zijn.
• Tradities zijn levende wezens met een eigen kracht (een egregor) waar je je als individu mee uiteen zet. Bezetenheid dien je te voorkomen, maar het komt vaak voor. 
• Het hoogste mysterie is de menselijke evolutie. 
• Je hersens zijn niet erg geschikt om mee te denken. Denken doe je met je lichaam, de hersenen fungeren als een spiegel waarmee je kijkt.
• Er bestaat veel illusie rond  ‘buitenzintuigelijke’ waarnemingen – elk deel van jezelf dat je niet kent, gaat zichzelf uitdrukken in ‘helderziende’ beelden’ die deels of helemaal onwaar zijn. Je kan daar niet scherp genoeg op zijn. Anderzijds: bronnen van helderziende waarnemingen kunnen heel waardevol zijn, mits navolgbaar met je gezonde verstand. Voorspellingen zie ik als momentopname.   
• De nieuwste vorm van geestesleven leeft in het sociale. Dit kun je beoefenen als een kunstvorm. Liefst gaat het om samenwerking tot in het economische. Dit is een omgekeerde cultus: wat de mensen doen is leidend, de geestelijke wereld ondersteunt.

Het geestelijke kun je uitdrukken in woorden, vormen, kleur,  klank, licht en duisternis, perspectief en compositie. Er ligt daar en hele sterke brug met  je gewone zintuigwaarneming. Zo zag ik:

• Hoe kleuren een beeld zijn van psychische eigenschappen en vermogens
• Hoe vormen spreken (vormtaal)
• Hoe perspectief een beeld is van hoe je ‘ik’ navigeert in de ruimte van je waarneming (zowel in als buiten het lichaam)
• hoe je verstand een tegengesteld perspectief heeft van je gevoelsbeleving, en hoe je dat helpt te navigeren naar diepere bewustzijnslagen
• Hoe onze ‘kern’, ons meest ware zelf of ‘ik’, zich direct spiegelt in het andere of de ander. Zo realiseren we elkaar. 
• Dat we als ziel (gevoel, bewustzijn) bestaan uit verschillende ‘sferen’ die in eerste instantie los lijken te staan van elkaar, totdat je je innerlijke waarnemer aktiveert en leert praten met jezelf. Tot die tijd lijkt je gevoel of staat van dat moment het enige te zijn dat bestaat. In een staat van flow is dat lekker, maar niet als je  depressief bent.
• Dat je eigen zintuigwaarneming oneindig veel rijker is dan het lijkt. Met de juiste, passende begrippenkaders kun je daar toegang toe vinden. Vermogens zoals helderziendheid ontwikkelen zich uit je gewone zintuigen.
• Het oefenen van synesthesie versnelt deze ontwikkeling. Dan ga je zintuigindrukken vertalen naar andere zintuigindrukken – definiëren hoe een kleur smaakt, hoe warm hij is, hoe hij klinkt. Of welke vorm een klank heeft. Je gevoel wordt erdoor geschoold in het objectiever beleven van dingen. Het scherpt je intuitie in hoge mate.
• Er bestaat zoiets als een algemene energetische of psychische anatomie.  Chakra’s maken er deel van uit maar ook andere plekken in en buiten het lichaam.
• Er is een duidelijk verschil tussen de geestelijke wereld buiten je en in je onderbewuste, al schuiven die gebieden steeds meer in elkaar. Waar je met een objectieve geestelijke laag te maken krijgt, krijg je als test je meest slechte eigenschappen te zien in een schrikwekkend ‘spiegelbeeld’. Als je jezelf erin herkent, mag je verder.

Ik ben éénoog in het land der blinden, maar verheug me in een nimmer eindigende ontwikkeling.  Wil je met me mee op pad? Neem dan graag contact op met mij.