Antroposofie
Als twintiger ontdekte ik de filosofie van Rudolf Steiner, het was een manier van denken die ik herkende en die bij me paste. Ik heb ermee geleefd, geoefend en geëxperimenteerd en dat heeft me de wereld met nieuwe ogen laten zien. In de antroposofie wordt eigenlijk elk beroep een vorm van kunst.
Voor mij is antroposofie: het beoefenen van een scheppend denkvermogen, wat de enige manier is om aan de binnenkant van de werkelijkheid te kunnen komen. Het gaat voor mij ook over, bewustzijn brengen in je creatieve werk. Je leert je denken gebruiken als geestesoog om mee waar te nemen. Van daaruit kun je dieper liggende bewustzijnslagen onderzoeken – je gevoel, je handelingsimpulsen. Liefst in het sociale, in een gesprek.
Rudolf Steiner onderbouwde dit theoretisch, maar beoefende dit ook en paste het toe op allerlei stukken wetenschap. Waar mogelijk werkte hij samen met professionals om nieuwe werkgebieden te ontwikkelen. Zo ontstonden o.a. de biodynamische landbouw, het vrijeschoolonderwijs, heilpedagogie, euritmie en antroposofische geneeskunde.
Kunst
Ook in de kunsten werd van alles uitgewerkt vanuit Steiner’s manier van denken. Liane Collot d’Herbois vond ik erg geavanceerd, zowel inhoudelijk als technisch, en ik heb een jaar lessen gevolgd in haar technieken. Dat was erg goed voor m’n kleurgevoel en -begrip. Ik ging ermee verder en vond eigen vormen.
Het werk waarmee ik afstudeerde aan de AKI, van fotografie naar schilderen, hoorde eigenlijk thuis in de klassieke schildertraditie. Ook deze heb ik uitgebouwd. Ik ontdekte hoe een olieverfschilderij zich opbouwt als een foto-afdruk in de ontwikkelbak. En hoe je het beeld van zo’n ‘foto’ (olieverfschilderij) zó naar je hand zet, dat het een herkenbare menselijke beleving weergeeft.
Waar het Collot-schilderen gaat over kleur z’n immaterieel-fysieke vorm (in aquarel of pastelkrijt), gaat klassiek schilderen over het opbouwen van de waarneming in de meer materiële olieverf, vanuit het werken met aard-pigmenten, met zwart en vooral ook wit. De kleuren van aquarelverf en olieverf zijn hetzelfde, qua kleurwerkingen maakt het weinig uit – het is vooral de manier waarop je het beeld opbouwt die anders is. Beide manieren vind ik belangrijk en ik probeer dan ook om die twee technieken of tradities te combineren.